kraklab glob

Bureau de traductions

slaves et anglophones


contact
accueil

copyright©kraklab.ch
flag.f
flag.gb
flag.pl
[..]
Ferdynand Hoesick - «Nulla dies sine linea»
[..]
ur. jako Ferdynand Józef Hoesick 16 października 1867 w Warszawie, zm. 13 kwietnia 1941 tamże - polski pisarz, /fot/ humanista, historyk literatury, redaktor naczelny i współwłaściciel Kuriera Warszawskiego, księgarz, wydawca, muzykograf i biograf Fryderyka Chopina (1810-1849). W kulturę polską wpisał się trwale jako pisarz i badacz, tworząc w epoce Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego.
"Ani dna
bez kreski !
"

[..]
[..]
"Ród
w słu
żbie książki
i pióra
"

[..]
[..]
[..]
[..]
[..]
Narodowy Instytut
Fryderyka Chopina

.
.
publikacje
Ferdynand Hoesick poświęcił większość swojego opus literackiego narodowemu muzycznemu wieszczowi, Fryderykowi Chopinowi. Rozsławianie dzieła genialnego kompozytora i jego talentu pianistycznego stało się dla niestrudzonego biografa życiową pasją, a najważniejszym owocem - monumentalne dzieło pierwszej, kompletnej monografii Fryderyka Chopina - Chopin. Życie i twórczość (1911), nad którą pracował 13 lat. 
[..]
W pisarstwie Hoesicka punkt ciężkości przypada na biograficzno-psychologiczne «freski» poświęcone wielkim postaciom polskiej kultury.
[..]
W latach 1924-1925 Ferdynand Hoesick był członkiem Komisji do badań w zakresie literatury i oświaty w Polsce Polskiej Akademii Umiejętności (dziś Polska Akademia Nauk). /fot/ Został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury (1937), w tym czasie wśród członków PAL przyznających tę nagrodę zasiadali m.in. Zofia Nałkowska (1884-1954) i Tadeusz Boy-Żeleński (1874-1941). Hoesickowie byli darczyńcami na rzecz zamku Wawelskiego (1923, płytka 4481). /fot/ Za zasługi dla regionu Podhala, Miasto Zakopane przyznało autorowi Legendowych postaci zakopiańskich tytuł honorowego obywatela. Ferdynand Hoesick był również czynny społecznie, m.in. jako członek Komitetu Wsparcia Podupadłych Artystów i Komitetu Sekcji Chopinowskiej Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego.
[..]
Wygłaszał liczne odczyty na tematy chopinowskie, opowiadał się za założeniem Muzeum Fryderyka Chopina, /fot/ Hoesick był jednym z członków-założycieli Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. /fot/ Jego portret z 1909 roku - paryskie dzieło Marcelego Krajewskiego (1840-1920) /fot/ - od przekazania przez Beatrix Podolską (2011), króluje w gmachu muzeum. /fot/ Ferdynand Hoesick (od 1884) był zasłużonym członkiem ryskiej patriotycznej korporacji akademickiej Welecja.
fotografie

[..]
Dom rodzinny - nauki
[..]
Ferdynand Hoesick urodził się w domu przepełnionym atmosferą literatury i muzyki, /fot/ muzyki, której zaczynał się uczyć najpierw u Władysława Ostrowskiego (xxxx), brata Aleksandra, pierwszego wiolonczelisty Teatru Wielkiego, po czym u Władysława Żeleńskiego (1837-1921) i byłego obywatela ziemskiego - «fortepianisty» Kazimierza Okolskiego (xxxx). U Hoesicków odbywały się częste koncerty kameralne - również z udziałem jego rodziców, jak czytamy w Encyklopedii muzycznej.
[..]
Był jedynym synem Ferdynanda Wilhelma (1835-1900), praktykanta w księgarniach w Warszawie (księgarnia Sennewalda 1848-1852), Paryżu (Librairie Bossange 1855-1856), Lipsku, Pradze, Heidelbergu i Dreźnie, który w roku 1865 otworzył w Warszawie przy ulicy Senatorskiej 496 (później Senatorska 22) /fot/ własną księgarnię sortymentową ze składem nut, wspaniałą placówkę polskiej kultury, sprowadzając z Paryża i Lipska zakazane przez cenzurę rosyjską wydawnictwa. Od 1868 roku prowadził dział wydawniczy obejmujący książki dla dzieci i młodzieży oraz nuty. Ferdynand Wilhelm Hoesick składał i publikował katalogi innych księgarń (1873-1886), stworzył wypożyczalnię nut (1877-1886), opublikował prawie wszystkie transkrypcje dzieł Stanisława Moniuszki (1819-1873) i Fryderyka Chopina. Do roku 1889 wydał około 240 książek i broszur oraz blisko 700 pozycji nutowych, później wznawianych. Ferdynand Hoesick odziedziczył po ojcu powołanie literackie i wydawnicze.
[..]
Mały «Dunio» /fot/ wzrastał w atmosferze muzykowania, a umiejętności pianistyczne, absolutny słuch i zdolności lingwistyczne (władał biegle 5 językami) odziedziczył po matce, Matyldzie Marii z domu Granzow (1848-1889), /fot/ która była córką Amalii z domu Moeschke (1804-1882) i Fryderyka (1799-1860), znanego warszawskiego architekta i twórcy m.in. twierdzy w Modlinie, pałacu w Skierniewicach, architekta przebudowy kościoła i dworu hr. Wincentego Krasińskiego (1782-1858) w Opinogórze, Pałacu Zimowego w Petersburgu (Sankt Petersburg), Pałacu Saskiego i części Zamku Królewskiego w Warszawie. Ferdynand Hoesick mając w pamięci grę na fortepianie swojej matki zadedykował jej 3-tomową monografię Chopin. Życie i twórczość /fot/ :
[..]
«Cieniom mojej matki, której pełna poezji gra na fortepianie pierwsza pozwoliła mi odczuć i zrozumieć czar muzyki Chopina.»
[..]
Młody Ferdynand uczęszczał do VI Realnego Gimnazjum Rosyjskiego, lecz nauki pobierał także w domu. Adam Krasiński (xxxx), literat i filozof współpracujący z Przeglądem Naukowym i Ruchem Muzycznym uczył go języka i literatury polskiej. O swojej pracy w Warszawskim Instytucie Muzycznym pisał: «Wykładać będę estetykę ogólną podług Liebelta, estetykę muzyki, rozbiory krytyczno-estetyczne». Historii, geografii i arytmetyki uczył 8-letniego Ferdynanda  powszechnie ceniony, doskonały pedagog Wilhelm Jacobi (xxxx), który był również nauczycielem młodych Temlerów (Temlerowie byli właścicielami najpotężniejszej od 1787 garbarni w Królestwie Polskim - z kapitałem 1 mln rubli - zatrudniającej 350 robotników oraz chełpiącej się doskonałymi i najnowocześniejszymi ówczesnymi maszynami jak 1 silnik gazowy o mocy 50 KM i 2 parowe o mocy 100 KM),  wśród których «Józio», jak nazywał Ferdynand swego kuzyna, był celującym uczniem. Metoda nauczania «starego Jacobi» była doskonała, aczkolwiek prosta. Chodziło o to, aby uczeń był zainteresowany tematem, czy to matematyką, czy to historią. Wilhelm Jacobi wiedział jak poprzez zabawne i wesołe historyjki, lub też własne, nieprawdopodobne historie o podróżach, wzbudzić ciekawość młodych uczniów i «zmusić ich» do poszukiwań, badań i studiowania tematu. System ten wydał wspaniały owoc: Ferdynand Hoesick - badacz, historyk literatury, pisarz i biograf.
[..]
Nauka ta odbywała się w trzech językach. Każda z lekcji zaczynała się od modlitwy po polsku i niemiecku, wykłady-rozmowy - w zależności od kaprysu nauczyciela - przebiegały we francuskim, niemieckim lub polskim, a na zakończenie pedagog i uczeń odśpiewywali jeden z trzech hymnów narodowych: Marsyliankę, Die Wacht am Rhein lub Jeszcze Polska nie zginęła. W Pamiętnikach oraz Powieści mojego życia możemy odnaleźć fragmenty zapisków z tamtych lat, oto jeden z nich, zacytowany przez Agnieszkę Malatyńską-Stankiewicz w Ani dnia bez kreski :
[..]
«Lekcje odbywały się w trzech językach: po francusku, niemiecku i po polsku i kończyły się odśpiewaniem jednego z trzech hymnów tych krajów.» 
dalszy ciąg
źródła :
Akademia Muzyczna w Krakowie, Ani dnia bez kreski, Biblioteka Naukowa Polskiej Akademii Umiejętności, Chopin, Ćwierć wieku z Kurierem Warszawskim, Dziennik Polski, Encyklopedia muzyczna PWM, Gazeta Krakowska, Kalendarz Ludowy, Klimek Bachleda, Kłosy, Komisja do badań w zakresie literatury i oświaty w Polsce Polskiej Akademii Umiejętności, Kraj, Księgarnia Sennewalda, Kurier Warszawski, Kwartalnik Muzyczny, Magazyn, Muzyka 21, Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, Pamiętniki, Powieść mojego życia, Przegląd Naukowy, Przegląd Polski, Renesans Ferdynanda Hoesicka, Ród w służbie książki i pióra, Ruch Muzyczny, Słowo, Śpiewak, Tygodnik Ilustrowany, Uniwersytet Jagielloński, Wikipedia.pl, Wikipédia.fr,
Wikipedia.org, publikacje